^{بادو چشم مطمئن تر از نور
با دو دست راستگو تر از همه ی آینه ها
 خواب دریای خزر را
به شب چشمانت می بخشم}

^...

 ^{تو سفر می کنی اما تنها
صبح صادق
 و همه همهمه ی دستان
 ره توشه ی تو} 

...
 
روح من گسترده ست
 تا که آغاز کنی
 فلسفه ی رخصت چشمانت را
 تا که آگاه شوی
                         از قفس واژه که آویزان است ؟
                                              سوختن نزدیک است

تو سفر خواهی کرد
من تو را
از صف این آدمکان چوبی
 خواهم برد.